سارینا تموم هستی مامان و بابا

دیگه چیزی نمی گم و وقتی خودت عکس ها رو ببینی متوجه می شی: روبان هایی که برای تزئینات تولدت بود رو کاملا دور خودت پیچیده بودی و نیم ساعتی سرگرم بودی. وقتی بابایی بادکنک ها رو باد می کرد تو هم اصرار داشتی که مثل او بادکنک های باد کرده رو به طرف دهنت ببری و کلی سرت رو گرم کردیم که دست از سر بادکنک ها برداری. هر جای خونه که تنهات می گذاشتیم، در عرض چند ثانیه خودت رو به نردبان می رسوندی و حتی یک بار خدا بهت رحم کرد و برای چند ثانیه که دیر رسیدیم، ٢ تا از پله های نردبان رو بالا هم اومده بودی که بابایی کلی از شاهکارت عکس گرفت!!!   چند باری که می خواستیم از نردبان دورت کنیم، گریه می افتادی به همین خاطر چند باری ...

  جشن تو جشن تولد تموم خوبیاست         جشن تو شروع زیبای تموم شادیاست                     جشن تو شروع یک روز مقدس برام                                وقت شکرگزاریه به سوی درگاه خداست عزیزم هدیه من برات یه دنیا عشقه            زندگیم با بودنت درست مثل بهشته...   ...

عزیز دلم، من و بابا محمد تقریبا از ٩ فروردین کارهای تولدت رو شروع کردیم و به ویژه مامان محدثه ات که شب و روزش رو یکی کرده تا مراسم باشکوهی رو برای دخترش بگیره... کلا شب ها بعد از اینکه خانوم رو می خوابوندم، تازه کارم شروع می شد و تمام وسایل رو پهن می کردم و دور از شما تا ساعت ٤ و ٥ صبح کارهای تولد رو انجام می دادم... خانوم که روزها بیدار بودن نمی شد کاری کرد و ایامی که خواب بودی از نهایت فرصت استفاده می کردیم. من و بابایی هم تصمیم گرفتیم که تولد دخترمان رو کفش دوزکی اجرا کنیم... تمام تزئینات رو خودمان درست می کردیم.... کار اصلی بابا محمد درست کردن فیلم تولدت بود که خییییییییلی عالی شده بود با اون عکس های ماهت......

الهی فدات بشم، که یک کمی تنبل هستی و به سختی قدم برمی داری و روز به روز به تولد 1 سالگی ات نزدیک تر می شی ولی از راه رفتن کاملت خبری نیست.... ( اگه مامان جونی بشنوه که چنین حرفی زده ام، سریع می گه دخترم اصلا هم تنبل نیست و به وقت و موقع خودش راه می افته.) بیستم فروردین برای شام خونه عزیز اقدس شون بودیم، که خانوم خانومای ما ایستاده به پشتی تکیه داده بود و بقیه افراد هم در حال تلویزیون دیدن بودن که ناگهان دیدم همه یک جورایی دهنشون بند اومده و بعد از چند لحظه با صدای بلند برات دست زدند و قربون صدقه ات رفتند.... بله عزیزم، مثل اینکه وقتی توی حال خودت بودی، بدون اینکه متوجه بشی راه افتاده بودی و نزدیک به 2 متر رو راه ...

عزیزم، باز کردن کشوهای اتاقت و ریختن لباس های داخلش به بیرون، یکی از سرگرمی هایی هست که توی ١٣ روز تعطیلات یاد گرفته ای : ماشالاه به دختر رقاصم که تقریبا نانای کردن رو هم از طریق باباش یاد گرفته و کاملا برای تولدش آماده شده. به این طریق که ٤ تا انگشت دستش رو کاملا بالا پایین می کنه و مچ دستت رو هم می چرخونی...   توی پست مربوط به تولدت عکس هایی از نانای کردن خانوم رو می گذارم. دخترم از لحاظ معنوی هم به خودش می رسه و وقتی می بینه که من یا بابا محمد داریم نماز می خونیم، سریع با خنده خودش رو به مهر می رسونه و یک یا دوبار حرکت سجده رو به تقلید از ما انجام میده و بعدش مهر رو به دهانش می گیره و فرار ...... ...

عزیزم، دوازدهم فروردین 1391، برای شام دایی محمدشون، عمو سعید شون و آقاجون شون و بابایی حسین شون خونمون دعوت بودن... خدا رو شکر مهمانی به خوبی انجام شد و این هم چند تا عکس است که الهام و عمه راضیه آخر شب ازت گرفته اند با چادر خودت: مواقعی که می خوام نماز بخونم، برات چادر کوچولوی خودت رو  که مامانی منیژه روی سیسمونی ات گذاشته بود میارم و مدتی که دارم نماز می خونم، برای خودت سرگرمی و دائما چادر رو سرت می اندازی و در میاری و بعضی مواقع هم یک کمی مثل من سجده رو انجام می دی، به این صورت که کاملا سرت رو به حالت خوابیدن روی زمین می گذاری. قبل از اینکه مهمان ها بیایند، عمو محسن (دوست بابا محمد) ...

عزیز دلم، سارینا جونم، نهم فروردین اتفاق خاصی نیفتاد و بیشتر خونه مامانی منیژه بودیم. دهم فروردین برای شام خونه عمو سعیدشون دعوت بودیم که با دیدن کلی بچه های کوچولو ذوق کرده بودی و کلا فاطمه یاس خانوم هم که به محض دیدن شما یک لحظه هم ازت دور نمی شه و هر جایی که تو رو ببینه تا یک ساعت بعد از دیدنت، دائما پشت سر هم میگه: سانینا سانینا سانینا سانینا سانینا...... یازدهم فروردین هم به اتفاق مامانی منیژه و خاله زهرا و عمو حمید و دایی محمد و زندایی میترا و بابا محمد به باغ پرندگان که در پارک سوکان بود رفتیم که زیاد برای ما جالب نبود ولی سارینا خانوم دائما با اشاره کردن نشون می داد که دلش می خواد به سمت پرنده ها بره.... این ...